Vi kjørte og kjørte. Det vil si: Morsan og farsan kjørte og kjørte, mens jag pep och pep og prøvde desperat å advare dem mot europaveienes farer. Men så visade det seg at vi skulle på slektstevne! Hurra hurra for det gamla och fria landet som er så fylt til randen med vackra hundar! Gammelmatte og brødre og søstre! Min gammelmatte er verdens besta gammelmatte og hun ble sååååååååååå glad for att se mig. MEG! (Mammaen min seier forresten at jag har blivit lite irriterande språk-forvirret etter turen, omtrent som Fredrik Skavland har jag blivit, seier hon, men hun elskar meg likevel sier hun, tross alla språk-forvicklingar… )

På bildene ser dere: Jag og brorsan Hector og syrran Jinnie. Och sen: Jag och gammelmatte og brorsan Hector når vi sier farvel. Hector har blitt så svær og sterk! Han har nok utvecklat utspekulerade pølse-tigge-teknikker og jag tror han pumpar jern når vi valper egentligen skal hvile middag. Jeg ville så gjerne læra av honom. Men han var bare opptatt av å bita och springa och bryta. Og jeg må innrømme at jeg inte var vanskelig att beda med.

Jinnie var pen, men vi lekte inte så mycke med henne, for vi kunne jo fått tispe-lus!